Bir zamanlar Pan’ın flütü sustu; yankısı yeryüzüne dağıldı, ezgisi unutuldu. Yıllar sonra, keçilerden biri olduğunu zanneden yalnız bir çocuk, kavalıyla bu kayıp melodiyi yeniden uyandırdı. Kimse ona bir isim vermemişti, kimse onunla konuşmamıştı. Dünyası, dağlarda özgürce dolaşan keçiler, gökyüzünde dans eden kuşlar ve rüzgârın sırlarından ibaretti.
Bir gün, yaralı bir kuşu iyileştirmek isterken attığı adım, onu kendi sınırlarının ötesine taşıdı. Artık karşısında yalnızca kayalıklar ve ormanlar değil, tanrıların sahnesi de vardı. Apollon’un ihtişamlı gölgesi, Athena’nın bilge sözleri, Kimera’nın ateşi ve daha niceleri… Çocuğun yolculuğuna eşlik etti. Bu yolculuk, sıradan bir iyileştirme çabasından çok daha fazlasına dönüştü: Korkularla yüzleşilen, dostluğun sınandığı, cesaretin yeniden tanımlandığı bir arayışa…
Özgür Balpınar’ın yalın ama derin anlatımıyla Keçi Çocuk, Anadolu mitlerinin kadim ruhunu bir büyüme hikâyesiyle buluşturuyor. Masalsı ve sarsıcı bu serüven, bir melodinin ya da cesaretin insanı nasıl değiştirebileceğini hatırlatıyor.
